Portret van jonge maker: Dymph Boss

Portret dymph.jpeg

Foto: Myrthe Lenslink

Het Compagnietheater toont (on)bekend podiumtalent. Iedere maand belichten we één van deze jonge, talentvolle makers. Drie vragen, drie antwoorden. 
Dit keer het portret van decor- en kostuumontwerper Dymph Boss die met 'Berlin, Berlin' deze maand in het Compagnietheater staat.
 

Wie is jouw inspirator?
Mijn inspirators verschillen per project, maar een terugkerende inspiratie voor mijn werk is de manier waarop mensen zich tot de ruimte om zich heen en hun medemens verhouden. En daarmee samenhangend: hoe je daar als toeschouwer betekenis aan geeft.

Een kunstenaar in wiens werk ik deze fascinatie herken, is fotograaf Gregory Crewdson. Hij fotografeert verstilde beelden van tot in het detail geregisseerde situaties met een tot in precisie uitgewerkt decor en kostuums. Foto’s die ergens tussen realiteit en vervreemding een spanningsveld vormen. Dit zie je ook in de films van Roy Andersson (en ook die andere Anderson: Wes): sterk in vorm, vervreemdend grotesk en herkenbaar tegelijk. En op een andere manier in de sculpturen van Tim Noble en Sue Webster die je op het verkeerde been zetten doordat de objecten in de ruimte een hoop bij elkaar geraapte alledaagse gebruiksmiddelen lijken, maar de schaduwen ervan op de muur onwaarschijnlijk levensechte silhouetten van mensen tonen. 

Waarom is Berlin, Berlin! the must see van dit seizoen
Berlin, Berlin! is een voorstelling gemaakt vanuit een generatie: de huidige twintigers. Het idee van theatergroep ‘Als de beren komen’ voor Berlin, Berlin! komt voort uit wat we om ons heen zagen bij vrienden, collega’s en op tv: een generatie die is opgegroeid met het idee dat als we later groot zijn alles mogelijk is. Het is wel je eigen verantwoordelijkheid om dat ‘alles’ ook daadwerkelijk te doen. Later is nú geworden: het leven is maakbaar en als het niet uitpakt zoals gehoopt, is dat je eigen schuld. Dat kan benauwend zijn.

Berlin, Berlin! maakt een stap in de nabije toekomst en toont hoe twee mensen omgaan met een wereld waarin de druk om te excelleren alomtegenwoordig is. De voorstelling gaat over eenzaamheid en ogenschijnlijk kleine beslissingen die leiden tot grote gevolgen: de deur achter je dichttrekken om 6 jaar lang al het contact met de buitenwereld af te houden en te leven als een kluizenaar. Óf je hele leven via internet met de wereld te delen: in de spotlights als een celebrity. 

Berlin, Berlin! toont twee totaal verschillende personages die drastische middelen inzetten om het hoofd te bieden aan hun problemen. Dat, gecombineerd met een stapje in de toekomst, vormt een mooi uitgangspunt voor een theateravond (en een kostuumontwerp).  

Wat wordt je volgende project?
Mijn volgende project wordt de voorstelling Nobody Home van Daria Bukvic die in december in première gaat bij het Compagnietheater. Hiervoor zal ik zowel het toneelbeeld als de kostuums ontwerpen. Het is een project waar ik erg naar uitkijk, omdat het een voorstelling wordt met een thematiek die zowel actueel als universeel is: een voorstelling over vluchten, ontworteld zijn en ook over de betekenis van het hebben van een thuis. Ik kijk ernaar uit te werken met vier theatermakers die bijna even oud zijn als ik, maar wiens wortels in andere werelden liggen. In Nobody home zullen zij vertellen over hun persoonlijke reizen: vanuit hun land van herkomst naar een asielzoekerscentrum, van de toneelschool naar het podium. Daar zullen zij een groep een gezicht geven, om zo een verhaal dat ver weg lijkt dichtbij te brengen.  

   
 
Design } GOING & CMS } Masterwebber Home } Sitemap } Contact }