Portret van jonge maker {Jan Nieuwenhuis & Florian de Backere}

Florian de backere
Florian de Backere
Foto: Sarah Wijzenbeek

 

Jan nieuwenhuisJan Nieuwenhuis

 

 

Het Compagnietheater is een huis vol talent. Iedere maand belichten we één van deze jonge, talentvolle makers. Drie vragen, drie antwoorden. Dit keer een dubbelportret van Jan Nieuwenhuis en Florian de Backere. Op di 16 en wo 17 juni tussen 18-19uur is hun voorstelling De Luisteraar te zien - winnaar 1e prijs vakjury Café Theater Festival 2015. 

Wie is jouw inspirator?
Jan:
Dat is een rijtje dat mij al jaren achtervolgt. Schrijvers, componisten, makers die eens in de zoveel tijd weer terugkeren. Mozart bijvoorbeeld om zijn saaiheid; de dadaïstische inslag van Misha Mengelberg; de traagheid van Morton Feldman; Marcel Cobussen als denker; de meervoudigheid van Fernando Pessoa; het luisteren van Roland Barthes; 7090; de afwezigheid van Heiner Goebbels; de karakterschetsen van Elias Canetti; de schone taal van Italo Calvino; de schijnbare eenvoud van Yves Klein; de spelletjes van OuLiPo.

Florian: Één absolute inspirator is me te totalitair. Iets mogelijker om te beantwoorden: wát me inspireert, dat zijn auteurs/regisseurs met een muzikale visie op tekst/narratief, en makers/componisten met een dramaturgische kijk op klank/geluid. Componisten als Claude Vivier of Morton Feldman, die met klank en geluid ontzagwekkende droomwerelden of denkbeelden konden maken, regisseurs als Woody Allen, René Pollesch of Christoph Marthaler, die met een bijzonder muzikale timing (hun) verhalen vormgeven, én auteurs die met compassie naar de waanzin van cultuur kijken, sensitief durven zijn over het leven zoals filmmaker Ingmar Bergman of auteur Torgny Lindgren. Het inspireert sowieso geweldig om iemand aan het werk te zien, maakt eigenlijk niet uit wie een acteur of chocolatier, muzikant of prof dammer; een mens geconcentreerd én moedig, artistiek én vakkundig, te zien werken, dat dat werkt geweldig aanstekelijk...

Wat maakt de voorstelling ‘De Luisteraar’ de must see van het seizoen?
Jan
: Een ‘must listen’ zou ik zeggen, het gaat over luisteren! En hoe dat is verweven met verlangen. Dat heeft deels met muziek te maken maar ook met alledaagse geluiden. Hoe vormt luisteren wie je bent en welke verhouding schept het tot de wereld. Luisteren is erg indringend en kan heftige fysieke en mentale effecten teweeg brengen. Dat is in ons maakproces altijd een achterliggende drijfkracht geweest. Neem Odysseus en de zang der Sirenen. Hun honingzoete gezangen hebben een verslavend effect en wekken een gevaarlijk verlangen op. Luisteren is zeer bepalend voor wie wij zijn. Het vormt ons en toch blijft het ergens ongrijpbaar.

Florian: Must see? Ik heb De Luisteraar nooit gezien als publiek! Ik kan alleen zeggen dat De Luisteraar een must-do was... en nog steeds is. De maak- en repetitie periode was voor mij persoonlijk heel leerzaam en in zekere zin ook belonend. De voorstelling hebben we oorspronkelijk voor cafépubliek en andere amper-niets-vermoedende omstanders gemaakt, waardoor Jan en ik 'terug moesten' naar een aantal zeer basale en ogenschijnlijk voor de hand liggende makers-vragen: 'welke autoriteit hebben wij eigenlijk om met ons verhaal de vrije tijd van een ander binnen te dringen/hoe verleid je omstanders, mee te gaan in een complex verhaal dat over concepten als luisteren en verlangen gaat?' Los van mogelijke antwoorden, alleen al de prangende noodzaak van deze vragen maakte het werkproces van De Luisteraar voor mij een must-do...

Wat wordt je volgende project?
Jan
: Zowel voor Boulevard als Fringe maken Florian en ik vrij heftige bewerkingen van De Luisteraar. Daarnaast staan er voor mij twee nieuwe projecten op stapel. De eerste is een hoorspel over Mozart en John Cage: Requiem, een Weens Circus over de Moord op Mozart van Nazareth. De tweede is een pianobewerking van Beethovens derde symfonie gedacht door La Disparition van Georges Perec. Beide projecten zijn een onderzoek naar de bruikbaarheid van historische kunstobjecten.

Florian: Jan en ik zijn bezig aan twee grondige bewerkingen/ extreme variaties op De Luisteraar. De eerste gaat komende zomer op Boulevard in De Bosch draaien en wordt letterlijk een ;grenservaring', de tweede gaat deze herfst tijdens Amsterdam Fringe Festival in première en wordt een soort actuele 'trip into longing'... Daarnaast werk ik samen met het Rosa Ensemble Utrecht aan twee hele spannende muziektheater producties, deze zomer de fietsvoorstelling 'Peloton' en vanaf komende winter het kwantummechanische (of quasi-esoterische?) 'Akasha'.

di 16 / wo 17 juni, 18 uur 'De Luisteraar' in het kader van AFTER WORK THEATRE.
Lees meer

 
Design } GOING & CMS } Masterwebber Home } Sitemap } Contact }