Portret Van Jonge Maker: Karlijn Kistemaker

Karlijn 6.jpeg

Het Compagnietheater toont (on)bekend podiumtalent. Iedere maand belichten we één van deze jonge, talentvolle makers. Drie vragen, drie antwoorden. Dit keer het portret van regisseur Karlijn Kistemaker wiens regie van 'Papaver' tijdens VERTIGO III: Beat afgelopen 8 febr te zien was.

Wie is jouw inspirator?
De werkelijkheid, wat dat ook moge zijn. Ik hou niet van smokkelen. Dingen verdoezelen, iets niet aangaan, inhouden, mooier maken. We verwachten in het theater bijvoorbeeld niet dat de climax te vroeg komt of het hoofdpersonage halverwege de voorstelling overlijdt. In werkelijkheid gebeuren deze dingen wel, en ik wil deze werkelijkheid laten zien in het theater. Het gaat me er niet zozeer om een realistisch beeld neer te zetten maar om te zoeken naar waarachtigheid, om aannames te ontmaskeren en begrippen te ontrafelen tot slechts de kern overblijft.

Wat maakt de voorstelling Papaver de must see van het seizoen?
Papaver is een muzikale woestijntrip zonder zand. Wat ik zelf erg kan waarderen aan de voorstelling is dat het sexy is en tegelijkertijd heel ongemakkelijk. Het gaat over twee mensen die (net als velen) houvast zoeken en geen idee hebben hoe het moet. Ze zoeken het in feesten, alcohol, geloof, popidolen, internet en reizen. Alles beweegt, terwijl ze eigenlijk stilstaan. We horen alleen hun binnenste tot ze elkaar eindelijk ontmoeten. Ik ben blij met de vorm en het spel. Het komt dichtbij het publiek. Plakkerig, intiem, broeierig. Daarbij wordt er gezongen, gebuikdanst en bier gedronken door een plastic slang. We hebben erg veel plezier gehad tijdens het maakproces en dat is volgens mij zichtbaar.

Wat wordt je volgende project?
Op dit moment maak ik een jeugdvoorstelling over de wetenschapper Galileo Galilei bij Theater Sonnevanck. Omringd door bluescreens worden kinderen geconfronteerd met het zogenaamde educatieve programma Dichterbij Wetenschap. Galileo en zijn dochter Celeste reizen langs scholen en theaters om aan de sterrenkunde een positieve en inzichtelijke draai te geven. Galileo heeft alleen geen aanleg voor optimisme. Volgens hem zijn de dingen niet mooier dan ze zijn. Een ster is een ontploffing in het heelal en de mens betekent niks. Deze gedachte levert een verhit conflict op tussen vader en dochter waarin emotie en ratio tegenover elkaar komen te staan. Waar draait het om? Ik wil graag dat kinderen meer gaan nadenken over wat ze zelf vinden in plaats van meepraten met de massa.

 
Design } GOING & CMS } Masterwebber Home } Sitemap } Contact }