Portret Van Jonge Maker {Laura Branderhorst en Willemijn Kressenhof}

The white diner-1.jpg

Foto Bart Grietens

Het Compagnietheater toont (on)bekend podiumtalent. Iedere maand belichten we één van deze jonge, talentvolle makers. Drie vragen, drie antwoorden. 
Dit keer het portret van makers Laura Branderhorst en Willemijn Kressenhof die als The White Diner de voorstelling 'De nog te herziene versie' brengen bij ons.
 
Wie is jullie inspirator?
Voor deze voorstelling: Raymond Carver, Roy Andersson (eigenlijk alle Anderssons), Gregory Crewdson, Twinpeaks, The Shining, Alex van Warmerdam, maar met name eigenlijk gewoon de mensen op straat. Werkelijk overal lopen Carver figuren rond. Gewoon een middagje op een bankje op de Nieuwmarkt gaan zitten en kijken. Dat inspireert ons het meest; de levens van mensen om ons heen bestuderen. En die van onszelf.
 
Wat maakt 'De nog te herziene versie' de must see van het seizoen?
De voorstelling is grappig, schrijnend & herkenbaar. Hij is gebaseerd op de korte verhalen en personages van de Amerikaanse schrijver Raymond Carver die het ‘dirty realism’ vertegenwoordigde. En wie is er nou niet bekend met de vieze, rauwe realiteit? Het leven is geen sprookje. Of op zijn best een vreemd, verwrongen sprookje zonder plot en zonder heldere betekenis. De voorstelling dompelt je onder in een wereld van verlangens, dromen en liefde en toont een aantal van Carvers verhalen als in een soort mozaïekvertelling. We spelen alles zelf, met z’n tweeën, dus je ziet ook lekker hard werkende acteurs. En je moet goed opletten want de voorstelling speelt maar twee dagen en kan altijd weer worden herzien, dus dan ben jij er in ieder geval alvast bij geweest.
 
Wat wordt jullie volgende project?
De nog te herziene versie herzien. En iets nieuws met boeken. Maar dan vanuit een iets minder literaire hoek… De Bouquetreeksromannetjes.
 

 
Design } GOING & CMS } Masterwebber Home } Sitemap } Contact }