Portret Van Jonge Maker {Sanne Verkaaik}

Sanne verkaaik - bart grietens-3.jpg

Foto Bart Grietens

Het Compagnietheater toont (on)bekend podiumtalent. Iedere maand belichten we één van deze jonge, talentvolle makers. Drie vragen, drie antwoorden. 
Dit keer het portret van regisseur en schrijver Sanne Verkaaik  die haar nieuwe voorstelling 'Terugkeer van de muur' bij ons brengt.
 
Wie is jouw inspirator?

Ik heb iets geks, mensen gaan zomaar tegen me praten, in de trein, in het café, op straat. Mensen vertellen, delen – ik oefen in het stellen van goede vragen. Ik leer en luister graag, kom door ja te zeggen op bijzondere plekken terecht. Er is voor mij geen intellectuele hang naar een bepaalt soort inspiratie: mijn moeder kan mij raken met wat zij te vertellen heeft en hoe ze kijkt naar dingen, maar Heidegger ook en Mo Yan of de buurvrouw.  De opzet van een pretpark, de dikte van ijs in de winter, een fetisj feest in de Church, tempels in Japan, de film Youth. Ik neem het allemaal in me op en ergens komt het eruit, ik snap het zelf vaak ook niet. Vorige week zag ik een man met een bestuurbare vrachtauto lopen in Groningen, hij keek niet op of om.  Dat vind ik mooi, zo’n man zit nu in mijn hoofd. Ik sla onbewust veel op, lees graag én schrijft veel op. Om rustig te worden ga ik wandelen en met mijn verrekijker vogels kijken, dat is ook een wereld op zich. 

Wat maakt 'Terugkeer van de muur' de must see van het seizoen?

Ik wilde iets schrijven dat  je niet in de krant leest, iets dat je niet op de televisie ziet. Toen de bouw begon van een grensmuur tussen Hongarije en Servië om mensen te weren werd ik boos. Er is een opmars van grensmuren, met de huidige globalisering en in mijn visie, is het een vergelijkbaar model met die van stadsmuren. Nu op mondiaal niveau. Ik besloot te schrijven over grensmuren, in de vorm van een mythe. Mythes smeden ons besef wie we zijn, hoe we hier gekomen zijn en hoe we in deze wereld passen die vol is van gemeenschappen die van de onze afwijken. Ik wil niet de actualiteit presenteren zoals we die iedere dag voorgeschoteld krijgen. Maar ik wil wel de actualiteit zien als onderdeel van het eeuwige duwen en trekken dat de mensen voortbeweegt. Vaak is de waarheid niet dat wat we zien: Dat wat we zien, is onze waarheid geworden omdat we het op dezelfde manier aan elkaar blijven vertellen. Ik probeer in de voorstelling én niet te liegen én niet de waarheid te vertellen. Welk verhaal hebben wij later te vertellen? En hoe worden wij later verhaald? Daar gaat de voorstelling over. 

Wat wordt jouw volgende project?

Ik schrijf en regisseer samen met regisseur Thomas Bijsterbosch ‘BABEL, wie we waren is niet de waarheid’  een rollercoasterproductie voor Hofplein Theater. Over motieven van een bommenlegger.  Na ‘Ik ben Iphigeneia’ en ‘Terugkeer van de muur’ wil ik blijven schrijven en regisseren over wat macht is en doet.

 

Terugkeer van de muur, Sanne Verkaaik
zo 25 & di 27 september, grote zaal
Lees meer

 

 

 
Design } GOING & CMS } Masterwebber Home } Sitemap } Contact }